SODALICJA ŚW. JADWIGI KRÓLOWEJ

Sodalicja Świętej Jadwigi Królowej jest prywatnym stowarzyszeniem osób świeckich Kościoła rzymskokatolickiego, powołanym do życia przez Biskupa Sandomierskiego, ks. prof. Wacława Swierzawskiego, w okresie poprzedzającym bezpośrednio kanonizację Świętej Patronki. Kościelną osobowość prawną uzyskała Sodalicja Świętej Jadwigi Królowej dekretem Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego Kardynała Franciszka Macharskiego 25 marca 1998 roku. Posiada własny Statut i Regulamin.
Zadaniem członka Sodalicji jest troska o pogłębienie własnej więzi z Chrystusem, czyli o wiarę światłą, świadomą i żarliwą oraz wynikająca stąd troska o przybliżanie Królestwa Bożego, czyli ewangelizacja. Życie członka Sodalicji polega na nieustannym wysiłku łączenia postawy ewangelicznej Marii i Marty, na wzór św. Jadwigi Królowej. Wspólnota zamierza realizować te cele w następujący sposób: cel pierwszy troska „o wiarę światłą, świadomą i żarliwą” osiągany powinien być przez:
Pracę nad pogłębieniem własnej wiary, poznawaniem Chrystusa i przeżywaniem Jego obecności w liturgii i w nas oraz modlitwa w tej intencji;
Częste uczestnictwo we mszy świętej, systematyczną spowiedź, modlitwę i ofiarę z siebie w łączności z Chrystusem;
Odmawianie w miarę możliwości przynajmniej jednej godziny z liturgii godzin, medytacja w oparciu o Pismo Święte oraz rozważanie w łączności z Maryją tajemnic różańca św.
Codzienne czytanie Pisma Świętego, pogłębianie znajomości encyklik papieskich i aktualnego nauczania Kościoła, zwłaszcza Katechizmu i innej lektury duchowej (samokształcenie).
Drugie zadaniem sodalicji czyli „ewangelizacja, która ma na celu budowanie wspólnoty Kościoła” dokonuje się przez codzienną modlitwę i ofiarę w intencjach, o które troszczyła się Św. Jadwiga.

 

 

ZASADY ŻYCIA

REGULAMIN SODALICJI ŚW. JADWIGI KRÓLOWEJ
Zadaniem członka Sodalicji jest troska o pogłębienie własnej więzi z Chrystusem, czyli wiara światła, świadoma i żarliwa oraz wynikająca stąd troska o przybliżanie Królestwa Bożego, czyli ewangelizacja. Życie członka Sodalicji polega na nieustannym wysiłku łączenia postawy ewangelicznej Marii i Marty, na wzór św. Jadwigi Królowej. Wspólnota zamierza realizować te cele w następujący sposób:
I Wiara światła, świadoma i żarliwa
1. Praca nad pogłębieniem własnej wiary, poznawaniem Chrystusa i przeżywaniem Jego obecności w liturgii i w nas oraz modlitwa w tej intencji;
2. Częste uczestnictwo we Mszy świętej, systematyczna spowiedź, modlitwa i ofiara z siebie w łączności z Chrystusem;
3. Odmawianie w miarę możliwości przynajmniej jednej Godziny z Liturgii godzin, medytacja w oparciu o Pismo Święte oraz rozważanie w łączności z Maryją tajemnic Różańca św.
4. Czytanie Pisma Świętego, pogłębianie znajomości encyklik papieskich i aktualnego nauczania Kościoła, zwłaszcza Katechizmu i innej lektury duchowej (samokształcenie).
II Ewangelizacja, która ma na celu budowanie wspólnoty Kościoła
1. Codzienna modlitwa i ofiara w intencjach, o które troszczyła się św. Jadwiga.

MODLITWA

Wszyscy członkowie sodalicji na całym świeci codziennie łączą się w modlitwie w następujących intencjach:
• w poniedziałki
a szukających Boga: za niewierzących, za katechumenów, za neofitów, za przeżywających kryzysy wiary i o pogłębienie wiary wierzących;
• we wtorki
za dzieła, których patronką jest Św. Jadwiga: za parafie pod Jej wezwaniem, za szkoły Jej imienia, za hufce harcerskie Jej imienia, za Siostry Św. Jadwigi Królowej, za organizacje i zakłady pracy nazwane Jej imieniem;
• w środy
za wszystkie uczelnie i szkoły katolickie, zwłaszcza za Papieską Akademię Teologiczną w Krakowie – dzieło Św. Jadwigi Królowej
• w czwartki
w intencji ewangelizacji – za tych, którzy ją prowadzą: za Ojca Świętego, biskupów, kapłanów, kleryków, siostry zakonne, katechetów, za katechumenat;
• w piątki
za matki oczekujące potomstwa i za dzieci nienarodzone, we wszystkich sprawach dotyczących regulacji poczęć i obrony życia;
• w soboty
• w niedziele
za polityków i rządzących państwami, o pokój na świecie.

 

W NASZJ PARAFII…
W naszej parafii sodalicja spotyka się każdego 17 dnia miesiąca na Mszy o godzinie 1800, następnie jest nowenna i spotkanie formacyjne. Często naszymi gośćmi są siostry ze Zgromadzenia Świętej Jadwigi Królowej z Zawichostu.
OPIEKUNEM WSÓLNOTY W PARAFII jest ks. prob. Marek Rusak

 

 

FORMULARZ MSZY O ŚWIĘTEJ JADWIDZE
08 CZERWCA ŚW. JADWIGI, KRÓLOWEJ UROCZYSTOŚĆ

Św. Jadwiga urodziła się w roku 1374 jako córka króla Węgier i Polski, Ludwika. Po ojcu odziedziczyła tron Polski i w roku 1384 została ukoronowana. Poślubiła wielkiego księcia Litwy Władysława Jagiełłę i przyczyniła się do nawrócenia tego kraju na chrześcijaństwo. Przyczyniła się też do powstania w Krakowie Wydziału Teologicznego i odnowienia Uniwersytetu. Przez całe życie odznaczała się hojnością dla ubogich. Umarła w Krakowie 17 lipca 1399 roku. Papież Jan Paweł II kanonizował ją 8 czerwca 1997 roku na krakowskich Błoniach.

ANTYFONA NA WEJŚCIE Ps 117 ( 116 ), 1-2
Chwalcie Pana, wszystkie narody, * wysławiajcie Go, wszystkie ludy; * bo potężna nad nami Jego łaska, * a wierność Pana trwa na wieki. Odmawia się Chwała na wysokości Bogu.

KOLEKTA
Boże, życie wiernych i chwało pokornych, Ty uczyniłeś świętą Jadwigę, królową, gorliwą krzewicielką wiary i miłości, + spraw za jej wstawiennictwem, * abyśmy się stali apostołami prawdy i dobra. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, + który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Odmawia się Wierzę.

MODLITWA NAD DARAMI
Wszechmogący Boże, przyjmij dary, które Ci składamy obchodząc uroczystość świętej Jadwigi, królowej, + i spraw, abyśmy świadomi Twojej obecności * jaśnieli świętą i czynną miłością. Przez Chrystusa, Pana naszego.

ANTYFONA NA KOMUNIĘ J 13, 35
Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, * jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.

MODLITWA PO KOMUNII
Pokrzepieni Ciałem i Krwią Twojego Syna, prosimy Cię, Boże, + abyśmy za przykładem świętej Jadwigi, królowej, z miłością służyli Tobie w naszych bliźnich * i z braterską gotowością zaspokajali ich potrzeby. Przez Chrystusa, Pana naszego.

MODLITWY DO ŚW. JADWIGI KRÓLOWEJ:

• Święta Królowo Patronko nasza, którą Bóg obdarzył żarliwością o zbawienie dusz ludzkich i użył do utwierdzenia Prawdy w naszym narodzie, wyjednaj, prosimy Cię, aby Bóg zachował od szkody ziarno wiary, ku Swojej Chwale i zbawieniu dusz naszych. Święta Jadwigo! Królowo świątobliwa i bogobojna Pani, która słyniesz różnymi cudami, która byłaś opiekunką i orędowniczką wszystkich sierot, ubogich i nieszczęśliwych; która tak ukochałaś Twój kraj, że dla jego szczęścia i dla rozszerzenia wiary w prawdziwego i jedynego Boga wszystko poświęciłaś. Do Ciebie udajemy się z prośbami naszymi; racz je wysłuchać i wstawić się do Jezusa Chrystusa, jedynego Syna Boga Ojca. Przede wszystkim błagamy Cię, święta Jadwigo, byś Ojczyźnie naszej dała szczęście, jakim się cieszyła będąc pod Twoim panowaniem. Ufamy Tobie, święta Królowo Jadwigo, że nie zawiedziesz serc naszych i dzisiaj znowu, jak za dawnych czasów, powiesz te słowa: Panie, któż im łzy powróci? A Jezus wysłucha głosu Służebnicy Swojej, i jak niegdyś na Wawelu, skłoni Swą świętą głowę na znak, że to On jeden uczynić potrafi; wejrzy na lud skruszony i osuszy łzy dzieci Swoich darząc pociechą, nadzieją, radością! zdrowiem. Tobie to zawdzięczać będziemy, do Ciebie też z gorącą prośbą się zwracamy: ŚWIĘTA JADWIGO, PATRONKO NASZA- MÓDL SIĘ ZA NAMI!

• Święta Jadwigo Królowo! Pani Wawelska! Nauczycielko Narodu Polskiego! Patronko naszej Rodziny Parafialnej! Cicha, skromna, zamyślona nad Bożym Objawieriw, nad Bożą wolą, pochylona nad każdym człowiekiem, Przyjmij, Dobra Pani, nasz hołd uwielbienia, który Ci składamy jako Królowej i Matce naszego narodu i naszej Patronce. Przychodzimy do Ciebie z ufnością, wierząc w Twoje przemożne orędownictwo u Boga przynosimy Ci nasz trud codzienny, nasze radości i nasze nędze. Wstawiaj się za nami do Boga, bo trzeba nam światła i mocy, bo potrzebna nam miłosierdzie, gdyż słabniemy i upadamy. Potrzeba nam łaski, aby żyć według Bożych przykazań. Polecamy Ci Królowo, Matko i Nauczycielko Kościół na Świętokrzyskiej Ziemi, jego zadania i jego potrzeby. Weź pod Swoją opiekę naszych biskupów, kapłanów, rodziny zakonne, instytuty świeckie i cały lud wierny. Bądź nam Pocieszycielką i Wspomożeniem. V Twoje ręce oddajemy Ci wszystkie dzieci i młodzież uczącą się, studiującą, pracującą i poszukującą pracy; małżeństwa i rodziny, ludzi samotnych, cierpiących, chorych, bezdomnych i bezrobotnych oraz tych, którzy już kończą swoją ziemską pielgrzymkę. Królowo i Patronko Nasza wysłuchaj nas, wspieraj i prowadź przez codzienność naszego niełatwego życia do domu Naszego Ojca w Niebie.
• Święta Jadwigo Królowo! patronko nasza! orędowniczko prawdy i dobra, strażniczko chrześcijańskiej kultury i obyczajów, pani piękna i miłosierna bądź nam wzorem świeckiej świętości. ty, która patrzyłaś oczyma wiary i czyniłaś zgodnie z tym, co ci bóg objawił - uproś nam u Chrystusa, naszego pana wiarę światłą i żarliwą, i łaskę, byśmy świadectwem życia i słowem mogli dzielić się wiarą z innymi. Amen.
• PANIE, JEZU CHRYSTE,
ZA WSTAWIENNICTWEM ŚWIĘTEJ JADWIGI KRÓLOWEJ
PROSIMY CIĘ …

Boże, Ty jesteś naszym Ojcem i nie opuszczasz swoich dzieci,
które do Ciebie zanoszą swe prośby.
Wysłuchaj naszych modlitw,
które za przyczyną świętej Królowej Jadwigi kierujemy do Ciebie.
Spraw, Panie, aby wszystko, o co z ufnością Ciebie prosimy,
było przyjęte i wysłuchane za przyczyną naszej patronki. Amen.

• Święta Królowo, która w dziejach Polski zapisałaś się złotymi głoskami przez wiele swoich dzieł - polecamy Twemu pośrednictwu wobec Najwyższej Mądrości jedno z nich, a mianowicie ufundowany przez Ciebie w Krakowie Wydział Teologiczny. Na Twoją prośbę papież Bonifacy IX powołał do istnienia tę uczelnię, aby służyła wykształceniu kapłanów, a także w miarę potrzeby i świeckich. Przez sześć prawie stuleci Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego, który od Ciebie wziął początek i nazwę, wypełniał tę służbę wraz z innymi Wydziałami Uczelni. Czynił to nawet w czasach rozbiorów, a w okresie okupacji dzielił losy całego Uniwersytetu Krakowskiego. I dzisiaj czyni to nadal, mimo że pozbawiono go historycznej więzi z Jagiellońską uczelnią. Czyni to z woli Kościoła i Stolicy Apostolskiej, tym bardziej, że potrzeby w dziedzinie wykształcenia setek obecnych i przyszłych kapłanów są w naszych czasach większe niż kiedykolwiek.

• Prosimy Cię, święta Pani, ażeby w tej niestrudzonej posłudze nauki Wydział, którego ufundowaniu poświęciłaś swe serce i klejnoty, nie doznawał żadnej przeszkody. Prosimy Cię, ażeby władze świeckie uszanowały to wspaniałe dziedzictwo, jakim obdarowałaś Kościół i społeczeństwo polskie w Królewskim Krakowie. Prosimy Cię wreszcie, ażeby wszyscy Profesorowie i Studenci naszej "Alma Mater", która Tobie zawdzięcza swe powstanie, cieszyli się łaską mądrości i błogosławieństwem Bożego powołania. Amen.

 

 

LITANIA DO ŚWIĘTEJ JADWIGI KRÓLOWEJ

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami
Synu odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty,
Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo, Matko Bolesna, módl się za nami
Święty Józefie,
Święty Janie,
Święty Pawle,
Święty Marku,
Święty Augustynie,
Święty Wacławie,
Święty Stanisławie,

Święta Jadwigo Królowo, módl się za nami
Pani Wawelska i nasza,
Uległa Bogu we wszystkim,
Wpatrzona w Ukrzyżowanego,
Przez wiarę widzą,
Gorliwa krzewicielko wiary i mądrości,
Władczyni łącząca ziemskie królowanie z Królestwem Chrystusa,
Apostole prawdy i dobra,
Jednocząca narody we wspólnym szukaniu Boga,
Wzorze świeckiej świętości,
Szafarko pokoju,
Pani piękna i miłosierna,
Ratująca z biedy duchowej,
Mario i Marto w jednej osobie,
W cichości znosząca upokorzenia i potwarze,
Matko, kształtująca swoje oddanie w krzyżu,
Orędowniczko matek i wzorze oczekujących potomstwa,
Strażniczko chrześcijańskiej kultury i obyczajów,
Wierna Służebniczko Obecnego Boga,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami

P. Módl się za nami święta Jadwigo Królowo.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Boże, życie wiernych i chwało pokornych,
Ty uczyniłeś świętą Jadwigę Królową gorliwą krzewicielką wiary i miłości,
spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy się stali apostołami prawdy i dobra.
Przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego,
Bóg przez wszystkie wieki wieków.

 

WEZWANIA DO ŚWIĘTEJ JADWIGI KRÓLOWEJ GEN. JÓZEFA HALLERA 1938

Święta Królowo Jadwigo - módl się za nami
- wierna córo Boża,
- z Bogiem w modlitwie złączona,
- wzorowa małżonko królewska,
- dbająca o biednych poddanych,
- fundująca kościoły i klasztory,
- apostołko wiary Chrystusowej,
- odnowicielko Akademii Krakowskiej,
- opiekunko studiującej młodzieży,
- szerzycielko pokoju,
- przez potwarze doświadczona,
- patronko Polski,

Abyśmy wiernie stali przy wierze Chrystusowej, módl się za nami
- abyśmy prowadzili cnotliwe życie,
- aby Naród polski zjednoczył się w Chrystusie,
- aby nasze rodziny były wzorem życia chrześcijańskiego,
- abyśmy czcili i szanowali Najświętszą Pannę jako Matkę Bożą i Królową Polski,
- abyśmy zbawiennie znosili wszystkie dolegliwości i cierpienia,
- abyśmy kierowali się Bogiem we wszystkich poczynaniach,

W. Módl się za nami Królowo Jadwigo
O. Abyśmy się stali godnymi obietnic Pana Chrystusowych.

Boże, Tyś Królową Jadwigę nauczył, jak całym sercem przejść od radości światowych do pokornego naśladowania Twego krzyża, spraw, abyśmy przez Jej zasługi uczyli się deptać przemijające rozkosze świata i wszystkie nasze przeszkody zwyciężać w objęciach Twego krzyża. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


Modlitwa

Panie Jezu Chryste,
Ty przez Świętą Jadwigę uczysz nas
patrzeć oczyma wiary
i czynić zgodnie z tym, co nam objawiasz.
Za jej wstawiennictwem obdarzaj nas łaską swojej bliskości
i uległego przyjmowania Twojej woli.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

II LITANIA DO ŚWIĘTEJ JADWIGI KRÓLOWEJ

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson
Chryste usłysz nas,Chryste wysłuchaj nas
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami
Synu odkupicielu świata Boże, zmiłuj się nad nami
Duchu Święty, Boże zmiłuj się nad nami
Święta Trójco, jedyny Boże zmiłuj się nad nami

Święta Jadwigo Królowo módl się za nami
Służebniczko Boga i ludzi
Ozdobo Kościoła Świętego
Patronko ojczyzny naszej
Wzorze sprawujących władzę
Orędowniczko zgody i pokoju
Znaku żywej wiary
Drogowskazie ludzkiej nadziei
Apostołko pojednania i miłości
Misjonarko Litwy i Rusi
Odnowicielko Akademii Krakowskiej
Fundatorko wielu Świątyń
Matko duchowa kapłanów
Opiekunko słabych i cierpiących
Pocieszycielko wdów i sierot
Ostojo biednych i ciemiężonych
Przykładzie życia małżeńskiego
Przewodniczko rodziców i wychowawców
Opiekunko studentów
Obrończyni godności człowieka
Zwiastunko jedności narodów

Abyśmy nie podcinali korzeni naszej wiary i tradycji narodowej Uproś nam u Boga
Abyśmy nigdy nie poddawali się zwątpieniu i rozpaczy
Abyśmy nie grzeszyli przeciwko miłości Boga i bliźniego
Abyśmy wyrzekli się pijaństwa i innych złych skłonności
Abyśmy chronili życie, także życie dzieci nienarodzonych
Abyśmy wszystkie swoje obowiązki i prace podejmowali w poczuciu służby
Abyśmy z Tobą w niebie mogli oglądać Boga Abyśmy nieustannie rozwijali w sobie miłość i cześć do Matki Boga i ludzi
Abyśmy naszą chrześcijańską codzienność przemienili w żywe świadectwo wiary, nadziei i miłości

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata. Przepuść nam Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata Wysłuchaj nas Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata. Zmiłuj się nad nami

Módl się za nami Święta Królowo Jadwigo, abyśmy się stali godnymi obietnic Pana Chrystusowego.

Panie Jezu Chryste, Ty przez Świętą Jadwigę uczysz nas patrzeć oczyma wiary i czynić zgodnie z tym, co nam objawiasz, za Jej wstawiennictwem obdarzaj nas łaską swej bliskości i uległego przyjmowania Twojej woli. Przez zasługi Chrystusa Ukrzyżowanego i Jej wierność proszę Cię o potrzebną łaskę......................

 

DROGA KRZYŻOWA O ŚW. JADWIDZE KRÓLOWEJ

WSTĘP
Mój przyjacielu! Jesteś młody, lub w kwiecie wieku pełen energii, nadziei, marzeń, planów na przyszłość… Żyjesz w świecie, w którym wiele można osiągnąć: sukces, pieniądz, kariera, wygoda… Szczęście o wielu twarzach… To wszystko - jak mówią media - masz w zasięgu ręki… A może już te marzenia są za tobą. Ale czy ta rzeczywistość w której żyjesz daje ci prawdziwe szczęście? Czy jesteś zadowolony ze swojego życia?
Spróbuj dzisiaj zatrzymać bieg swego życia na chwilę, spróbuj wyciszyć się zaglądając do dna swego serca. Posłuchaj, co ono ci mówi.
Twoje serce od początku twojego życia bije dla Boga i najbardziej pragnie Jego miłości. Dlaczego? Bo tylko Jego miłość jest prawdziwa, bo tylko On kocha do końca i tylko On daje siły, by osiągnąć życie wieczne.
Św. Jadwiga Królowa odkryła to w swoim życiu i dziś zaprasza cię do przejścia z nią drogą pełną trudu, wyrzeczeń i samozaparcia. Weź odważnie swój krzyż. Razem z nami będzie szedł Jezus Chrystus.
1. Sąd nad Jezusem
Pomyśl sobie, co mógłbyś teraz z twojej zycia, coś najdroższego oddać Panu. Czy stać cię na to, by Bogu coś ofiarować?
Św. Jadwiga mówi:
Ja wyruszyłam na drogę krzyżową w wieku 8 lat. I często na swoich barkach niósł mnie mój najdroższy Bóg. Wiadomo było, że będę królową, bo od wczesnego dzieciństwa mnie do tego przygotowywano. Nie wiedziałam jednak, czy zostanę u siebie - na Węgrzech, czy udam się do nieznanej mi wtedy jeszcze Polski. Inni za mnie o tym decydowali. Bałam się tego, co Zycie niosło. Kiedy zapadły decyzje, wyruszyłam w nieznaną podróż do Polski i już wtedy zawierzyłam całą swoją przyszłość Jezusowi Chrystusowi. Całą moją nadzieję pokładałam w Nim, a moją siłą była wiara.
(chwila ciszy)
Czy ty spróbujesz oddać dziś swoją nieznaną przyszłość Temu, który zawsze cię kocha i mówi do ciebie: ,,Nie bój się, wierz tylko”.
2. Jezus bierze krzyż
Na pewno nie lubisz, gdy problemy cię przerastają, gdy wszystko wali się na głowę, gdy masz już dość życia w bezsensie, w beznadziei… Czy pomyślałeś kiedykolwiek, że jest to twój krzyż?
Św. Jadwiga mówi:
Od dnia koronacji mówiono do mnie ,,Najjaśniejsza królowo”. Składano mi pokłony, darzono czcią. Ale oprócz tego, jako 10-letnia dziewczynka miałam podejmować ważne decyzje, rozwiązywać trudne sprawy. Bycie monarchą wiąże się z odpowiedzialnością za kraj i naród. Tylko z Jezusem mogłam wziąć krzyż wszelkich królewskich obowiązków i tylko z Nim mogłam dzień po dniu nieść to wszystko, co mnie przerastało.
(chwila ciszy)
Czy zgodzisz się nie narzekać od dzisiaj na swoje braki, niedociągnięcia, niezrealizowane plany, zmarnowane pomysły? Weź proszę krzyż swoich codziennych obowiązków i idź chwila po chwili razem z Jezusem, który ciągle zaprasza cię: ,,Pójdź za mną”.
3. Pierwszy upadek Jezusa
Czy lubisz, gdy inni przyczyniają się do tego , że się chwiejesz lub wkładają na ciebie ciężar ponad twoje siły? Co czujesz, gdy znowu ci nie wyszło? Upadłeś, choć naprawdę się starałeś…
Św. Jadwiga mówi:
Mi również nie były obce takie chwile. Jako młoda, niedoświadczona królowa - upadałam wiele razy. Gdyby nie pomocna dłoń moich doradców, byłoby mi bardzo trudno. Jednak w tych moich porażkach, wzlotach i upadkach zawsze czułam obecność Chrystusa. Każdego dnia w Eucharystii szukałam ratunku i wsparcia, a modlitwa była moją siłą do przetrwania wszelkich życiowych burz.
(chwila ciszy)
Czy podasz teraz swoją dłoń Chrystusowi i pozwolisz, by cię podniósł? On nigdy nie pozostawi cię samego, bo powiedział: ,,Odwagi, Ja jestem. Nie lękaj się”.
4. Jezus spotyka swoją Matkę
Co dla ciebie znaczy słowo ,,matka”? Czy chciałbyś, żeby ona teraz przy tobie była i przytuliła cię? A może nawet nie chcesz o niej słyszeć, bo jesteś młody, samowystarczalny i twierdzisz, że sam sobie dasz radę w życiu? A może za nią tęsknisz bo już nie żyje. Twoja matka. Tyle ci dała
Św. Jadwiga mówi:
Gdy miałam 13 lat, moja matka odeszła z tego świata. Korona, bogactwo, zaszczyty - nic nie było w stanie zastąpić mi tej jedynej matczynej miłości. Moje serce wypełniłam wtedy miłością do matki Jezusa. Swoje życie, plany i całą przyszłość swoją i całego narodu oddałam Matce Niebieskiej. Chciałam, by Ona była przede wszystkim Królową Polaków.
(chwila ciszy)
Czy zgodzisz się dzisiaj zawierzyć swoje życie Matce Jezusa? A może chciałbyś dziś innymi oczyma popatrzeć dziś na swoją matkę? Może podziękujesz jej za wszystko, przeprosisz, a może po prostu powiesz, że ją kochasz…
I nie zapominaj, że Jezus mówi ci z krzyża: ,,Oto Matka twoja”
5. Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Jezusowi
Na pewno masz przyjaciół, znajomych. Lubisz, gdy cię wspierają, doradzają, pocieszają w trudnościach mówiąc: „Nie jesteś sam”. Czy zastanawiałeś się nad tym, że jesteś odpowiedzialny za relacje, które budujesz? Za przyjaciół, znajomych? Czy jesteś z nimi z przyzwyczajenia, obowiązku, czy z miłości?
Św. Jadwiga mówi:
W moim zamku na Wawelu było wiele bliskich mi osób. Pomagali mi, kiedy zaszła potrzeba i pocieszali w chwilach trudnych. Miałam przyjaciół, którzy pomagali mi nieść krzyż moich królewskich obowiązków, którzy z miłości do ojczyzny i do królowej byli gotowi oddać życie - by tylko prawda zwyciężyła. Tak, jak Jezus Szymonowi krzyż, tak i ja swoim doradcom powierzałam sprawy narodu.
(chwila ciszy)
Spróbuj w najbliższym czasie porozmawiać ze swoim przyjacielem o prawdzie waszej przyjaźni. ,,Miłuj nie słowem i językiem, ale czynem i prawdą.”
6. Weronika ociera twarz Jezusa
Czy zdarzyło się w twoim życiu, że ktoś podał ci dłoń w potrzebie? Może zaskoczył cię życzliwym gestem, uśmiechem, bezinteresownym dobrem… ?
Św. Jadwiga mówi:
Jako królowa chciałam być dobrym człowiekiem. Uczyłam się tego od najmłodszych lat - od rodziców i od mojego kochanego Boga. Bo Jezus szedł przez życie dobrze czyniąc. Rozdawał miłość i pokój, leczył, pocieszał. Ja też z całego serca pragnęłam tak żyć. Dzień po dniu, przy boku męża, w natłoku wielkich i trudnych spraw narodowych, wśród wielu problemów, które były ponad moje siły uczyłam się ofiarnej miłości od Chrystusa Ukrzyżowanego. Tylko On mógł otworzyć moje serce i napełnić je swoją dobrocią tak, bym, ja innym mogła służyć.
(chwila ciszy)
Spróbuj i ty czynić dobro w swoim życiu. Każdego dnia kontynuuj przygodę z Chrystusem, który proponuje ci: ,,Wszystko, cokolwiek byście chcieli, aby ludzie wam czynili, i wy im czyńcie”.
7. Drugi upadek Jezusa
Na pewno znajdujesz swoim życiu wiele spraw, o których trudno ci mówić. Dzisiaj skłamałeś, bo tak było wygodniej, wczoraj ukradłeś, bo inni też kradli, a jeszcze wcześniej wypiłeś kolejny niekontrolowany kieliszek alkoholu, bo nie wypadało odmówić…
I nie wiesz już co robić. Wiele razy próbujesz powstawać, starasz się i znowu upadasz…
Św. Jadwiga mówi:
Na dworze królewskim nie żyje się beztrosko. Najbardziej zasmucały mnie zdrady tych, którzy przy moim boku decydowali o sprawach narodu. Nie umiałam też obojętnie patrzeć na zwaśnione narody, wrogie nastawienie do Polski, niepotrzebne walki i przelaną niewinną krew. Aby dobrze rządzić Polską i Litwą, od Chrystusa ukrzyżowanego czerpałam pokój dla siebie i niosłam Go między ludzi i narody. Wiem, że to On mnie podnosił z wszelkich upadków.
(chwila ciszy)
Pamiętaj, że nie ma w twoim życiu takich upadków, z których Bóg by cię nie podniósł; nie ma takich grzechów, których by ci nie przebaczył, bo On do końca cię umiłował.
8. Niewiasty płaczą nad Jezusem
Czy zastanawiałaś się kiedykolwiek nad sensem cierpienia? Czy wiesz, że jest ono wpisane w każde życie? Kiedy ostatni raz płakałeś nad sobą?
Św. Jadwiga mówi:
Królowa też wie, co to łzy. Moje oczy płakali nad tymi, którzy Boga nie znali i Boga nie kochali. Na Litwie i Rusi pogan były tysiące. Wiedziałam od dziecka jakim darem jest dla mnie chrzest i wiara chrześcijańska, dlatego całym sercem pragnęłam, aby inni tez poznali naukę Jezusa Chrystusa i byli zbawieni. Nie umiałam tez żyć spokojnie patrząc na krzywdę biednych i słabych w moim kraju. Cierpienie było wpisane w moje życie, ale było ono dla mnie źródłem łask od Zbawiciela. On przychodził mi z pomocą i pocieszał tak, jak kiedyś płaczące niewiasty.
(chwila ciszy)
Spójrz dzisiaj inaczej na swoje małe dolegliwości i niewygody. Nie narzekaj, ofiaruj wszystko Jezusowi i z Nim zawsze zwyciężaj. Twoje cierpienie niech będzie świadectwem wierności Bogu. Jezus poucza: ,,Kto chce pójść za mną, niech weźmie krzyż swój i niech mnie naśladuje”.
9. Trzeci upadek Jezusa
Są takie chwile w życiu człowieka, że ma się wszystkiego dosyć. Może i w twoim takie były? Życie straciło sens, wszystko stało się nic nie warte, nikt nie potrafił ci pomóc. Czy pomyślałeś wtedy o nadziei? A może ten najcięższy upadek stanie się kiedyś twoim największym zwycięstwem?
Św. Jadwiga mówi:
Dla króla i całego narodu zawsze ważny jest potomek - następca tronu. Te myśli nie dawały mi spokoju. Mój stan zdrowia pozostawiał wiele do życzenia. Poza tym do codziennych trosk dochodziły na Wawel wieści o zaborczych Krzyżakach i o tych, którzy na skutek ich polityki ciągle ponosili szkody. Klęcząc przed ukrzyżowanym zawsze ufałam, że mogę w swojej największej rozpaczy mieć nadzieję. Wiedziałam, że tylko dzięki tej Ukrzyżowanej Miłości powstanę, przetrwam i mężnie pójdę dalej.
(chwila ciszy)
Twoje życie też może już dziś nabrać nowego blasku. Sakrament pojednania podnosi z każdego upadku. Modlitwa pod krzyżem doda ci sił i odwagi. A Jezus czeka i przywraca ci na nowo nadzieję mówiąc: ,,Wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, zanim Go poprosicie”.
10. Jezus z szat obnażony
Czy myślałeś kiedyś, jaki naprawdę jesteś? Czy znasz swoją słabość i grzech? Co cię trzyma, że nawet w sakramencie pojednania nie chcesz siebie obnażyć? Boisz się stanąć w prawdzie przed Bogiem i sobą samym?
Św. Jadwiga mówi:
Na swoim dworze dbałam o to, by ci, którzy mnie otaczali, mieli światłe umysły i byli ludźmi roztropnymi. Ceniła zawsze i wszędzie prawdę, bo tylko żyjąc w prawdzie mogłam Boga prosić o wsparcie. Szkoły, klasztory, uniwersytety i fundacje, to wszystko po to, by ludzie byli mądrzejsi, by głosili naukę Chrystusa, tam, gdzie był jej głód. Uważałam, że człowiek bogaty w mądrość Bożą żyje w prawdzie, kocha ją i dzieli się nią z innymi. Nie brakowało jednak w kraju i za granicą takich, którzy fałszowali o mnie prawdę plotkami i pomówieniami, szkodząc w ten sposób całemu narodowi. Świadoma prawdziwej rzeczywistości składałam cierpienia u stóp krzyża. Skoro Ciebie Jezu obnażono, nie oszczędzono również mnie.
(chwila ciszy)
Spróbuj i ty żyć od dzisiaj w prawdzie i kochać ją. Jeśli usłyszysz o sobie niesłusznie coś złego lub ktoś będzie zdzierał z ciebie boleśnie szaty wad, grzechów i przyzwyczajeń, szepnij tak, jak twój Zbawiciel: ,,Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią”.
11. Jezus przybity do krzyża
Jeśli lubisz chodzić na skróty i wybierać to, co łatwe i przyjemne; jeśli pchany urokiem reklam wybierasz to, co nie zawsze jest zgodne z twoim sumieniem, ale tempo życia nie pozwala ci się nad tym zastanawiać, nie masz czasu, pamiętaj, że twój Bóg nie skrócił drogi krzyżowej, szedł wytrwale do celu, by odnieść zwycięstwo.
Św. Jadwiga mówi:
Moje życie jako królowej nie było usłane różami. Każdy dzień przynosił nowe sytuacje, nowe zdarzenia. Trzeba było sądzić poddanych, pomagać biedakom, jednać wrogo nastawionych, nieustannie rezygnować z planów życia prywatnego, by dobrze pełnić obowiązki monarchy. Taki scenariusz pisało mi życie i wiem, że mogłam to wszystko unieść niosąc swój krzyż ze Zbawicielem. Miłość Chrystusowa nie pozwalała mi się cofać przed żadnym poświęceniem i ofiarą.
(chwila ciszy)
Spróbuj od dzisiaj traktować odpowiedzialnie zadania swojego życia. Pracuj rzetelnie i uczciwie, abyś w przyszłości usłyszał od Pana: Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię”.
12. Śmierć Jezusa na krzyżu
Pomyśl przez chwilę, czym dla ciebie jest śmierć. Jak patrzysz na nią dzisiaj? Czy byłbyś gotowy umrzeć teraz dla ojczyzny, dla bliźnich, dla Boga?
Św. Jadwiga mówi:
Prawdziwe życie monarchy jest ciągłym umieraniem. Trzeba umierać każdego dnia dla swojego królestwa, dla poddanych i tych najbliższych, których się bardzo kocha. Jako królowa tez musiałam walczyć ze swoimi słabościami, uwalniać się od egoizmu i przyzwyczajeń. Często stawałam przed wyborem: ja czy naród, moje życie, czy dobro ludu? I Bóg pomagał mi wybierać właściwie. Wszelkie trudne decyzje otaczane były modlitwą i składane u stóp Jezusa Ukrzyżowanego. Swoją pozycję, talenty, życie prywatne od początku złożyłam na ołtarzu jako ofiarę dla Boga. Obdarowana Chrystusową wolnością mogłam miłować i służyć mojemu ludowi.
(chwila ciszy)
Nie bój się poświęcać siebie, aż do cna, aż do śmierci dla wyższych wartości. Bądź dobry, uczciwy, nieś prawdę i pokój. To twoje zadanie, jakie otrzymałeś dzisiaj na lekcji ofiarnej miłości. Zadanie trudne, bo stawia wymagania, ale łatwe, bo zawsze możesz liczyć na podpowiedź Jezusa Chrystusa. On mówi ci dzisiaj: Otrzymacie wszystko, o co na modlitwie z wiarą prosić będziecie.
13. Ciało Jezusa złożone w dłonie Matki
Czy masz świadomość, że jesteś dzieckiem Kościoła, a Kościół twoją najczulszą matką? Czy zdarzyło ci się, że Twoja matka płakała kiedyś wobec twoich młodzieńczych wybryków? Tak samo płacze Matka - Kościół, kiedy odchodzisz od Boga w swoim myśleniu i postępowaniu.
Św. Jadwiga mówi:
Byłam wdzięczna swoim rodzicom, że tyle starań poczynili, by mnie wychować w wierze chrześcijańskiej i dać odpowiednie wykształcenie. To dzięki nim potrafiłam od młodości umiłować krzyż, by później unieść ciężar wielorakich zadań. Dzięki wierze mogłam połączyć w jedną całość życie apostolskie, małżeńskie i dworskie. Dzięki zawierzeniu Matce Najświętszej rozumiałam jaka jest rola matki i królowej. Jak Maryja miłowała swojego Syna, tak ja od Niej uczyłam się miłować i służyć Kościołowi i Ojczyźnie.
(chwila ciszy) Niech pragnieniem twoim na zawsze będzie ukochać Boga ponad wszystko i służyć Mu w bliźnich z sercem pełnym dobra, piękna, mądrości i miłosierdzia. On od dawne mówi ci: ,,Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują.”
14. Złożenie Jezusa do grobu
Przypomnij sobie, jak reagujesz, gdy Bóg proponuje ci ciszę i milczenie? Może zagłuszasz Go wybierając hałas tego świata? Czy potrafisz zamilknąć, by usłyszeć Jego głos? Czy umiesz przestać działać, by wejść w ciszę z nadzieją spotkania Go? Czy zachowujesz nadzieję w chwilach po ludzku beznadziejnych?
Św. Jadwiga mówi:
Moja wiara nakazywała mi mieć odwagę i nadzieję. Wśród tego wszystkiego, co niosło królewskie życie na Wawelu, nadzieja nigdy nie zgasła. Bóg był przy mnie, a ja przy Nim. Starałam się w codzienności szukać i wypełniać Jego wolę, aby wszystko było na chwałę Boga. ,,Miłuj i czyń” mówiło mi serce. Nie ma w życiu chwil, które byłyby puste. Zawsze wypełnia je Boża miłość i Boża obecność. Wiara sprzeciwia się beznadziei. Moje rządy mogły przynosić zwycięstwa tylko dzięki Jezusowi Chrystusowi, który pokonał śmierć i zmartwychwstał, który pełnił wolę Ojca do końca i przez to zwyciężył.
(chwila ciszy)
Bądź pewien, że i ty zwyciężysz z Jezusem Chrystusem, jeżeli wejdziesz na drogę pokornej miłości. Spróbuj teraz zostać w ciszy. Uklęknij przy Ukrzyżowanym Chrystusie i porozmawiaj z Nim. On bardzo cię kocha takiego, jakim jesteś i proponuje: ,,Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty” i prosi: ,,Nie śpiesz się”. Zawsze jest czas, by powiedzieć: Panie mój, wybacz, że zapomniałem o Tobie. Teraz wracam i chcę być inny. Pomóż mi być świętym. AMEN.

ZAKOŃCZENIE
Św. Jadwigo Królowo – módl się za nami !!!!!
Upraszaj nam u Boga potrzebne łaski…
Ojcze nasz ……
Zdrowaś Maryjo….
Chwała Ojcu….
WIERZĘ W BOGA OJCA...


NOWENNA DO ŚW. JADWIGI KRÓLOWEJ

Święta Jadwigo królowo, orędowniczko ludu Bożego, niech twoje ofiarne życie, pełne miłosierdzia i głębokiej wiary, będzie dla nas zachętą do ochotnego znoszenia trudów życia codziennego i szukania Boga w cierpiących bliźnich. Ty byłaś dla swojego ludu matką i nauczycielką wiary - uproś nam u Boga ofiarną miłość, abyśmy za Twoim przykładem przeszli przez życie dobrze czyniąc, a nauczając bliźnich wiary, przyczyniali się do wzrostu Królestwa Bożego na ziemi.

Święta Jadwigo Królowo, módl się za nami
Służebnico Boga i ludzi
Patronko Ojczyzny naszej,
Ozdoba Kościoła świętego
Chwało królewskiego stanu,
Orędowniczko zgody i pokoju,
Znaku żywej wiary,
Drogowskazie ludzkich nadziei,
Apostołko pojednania i miłości,
Odnowicielko Akademii Krakowskiej,
Fundatorko wielu świątyń,
Wspomożycielko Ojca Świętego,
Matko duchowa kapłanów,
Opiekunko słabych i cierpiących,
Pocieszycielko wdów i sierot,
Ostojo biednych i ciemiężonych,
Przykładzie życia małżeńskiego i rodzinnego,
Przewodniczko rodziców i wychowawców,
Obrończyni godności człowieka.
zwiastunko jedności narodów
Strażniczko Krzyża Chrystusowego.
Abyśmy nie podcinali korzeni wiary - uproś nam u Bogu.
Abyśmy nigdy nie poddawali się zwątpieniu i rozpaczy
Abyśmy nie grzeszyli przeciwko miłości Boga i bliźniego
Abyśmy wyrzekli się pijaństwa i innych złych skłonności
Abyśmy chronili życie dzieci nie narodzonych
Abyśmy wszystkie obowiązki podejmowali w poczuciu służby społecznej
Abyśmy z Tobą w niebie mogli kiedyś oglądać Boga
Abyś grzechy nasze za przyczyną św. Jadwigi odpuścić raczył - wysłuchaj nas Panie
Abyś nas samych utwierdził i zachował w swojej świętej służbie,
Abyś wszystkich ludzi doprowadził do światła Ewangelii Św. Jadwigo Królowo spojrzyj na lud - przyjdź i błogosław nasz życia trud (x2)

Módlmy się:

O Boże, Ty jesteś naszym Ojcem i nie opuszczasz swoich dzieci, które do Ciebie zanoszą swoje prośby. Wysłuchaj naszych modlitw, które za przyczyną św. Jadwigi kierujemy do Ciebie. Spraw Panie, aby wszystko o co z ufnością Ciebie prosimy było przyjęte i wysłuchane za przyczyną naszej Patronki. Amen Prosimy cię św. Jadwigo, ukochana Patronko nasza, abyś zechciała być orędowniczką naszą przed tronem Najwyższego Boga:
• za biednych i potrzebujących, abyś ich wspomagała,
prosimy Cię św. Jadwigo, ukochana Patronko nasza.
• za grzeszników, abyś im żal i łaskę spowiedzi wyjednała,

prosimy Cię św. Jadwigo, ukochana Patronko nasza.

• za rodziny naszej parafii, aby były wzorem życia chrześcijańskiego.

prosimy Cię św. Jadwigo, ukochana Patronko nasza

• za starszych i cierpiących, aby nigdy nie czuli się sami,


prosimy Cię św. Jadwigo, ukochana Patronko nasza.

• za dzieci i młodzież naszej parafii, aby nigdy nie zaparli się Chrystusa,


prosimy Cię św. Jadwigo, ukochana Patronko nasza.

• o wysłuchanie wszystkich próśb naszych


prosimy Cię św. Jadwigo, ukochana Patronko nasza.

Święta Królowo Jadwigo, (Patronko naszej parafii), stajemy przed Tobą zapatrzeni w przykład Twojego krótkiego, ale jakże owocnego życia. Ty uczysz nas, że nie jest najważniejsze, jak długo człowiek żyje na tej ziemi, ale czy potrafi ustawicznie czynić dobro.

Każdy dzień przynosi nam wiele szans na wzrastanie w mądrości, w łasce, w miłości do Boga i ludzi. Spraw, prosimy, swoim wstawiennictwem u Boga, abyśmy nie tylko te szansę zauważali, ale także w pełni wykorzystywali.
W sposób szczególny polecamy Ci, Święta Patronko, naszą wspólnotę parafialną. Niech za Twoją przyczyną rozwija się, dojrzewa i umacnia. Ożywiaj ją duchem apostolskim, wprowadzaj miłość i zgodę w nasze rodziny, stań na straży życia i wychowania młodego pokolenia, by dochowało wierności Bogu, krzyżowi Chrystusowemu i Jego Ewangelii i by wiernie wypełniało zlecone mu przez opatrzność Bożą zadanie w Kościele i w Ojczyźnie.
Bądź dla nas wszystkich Królową i Panią, matką i opiekunką, przestrogą przed złem i wzorem dobroci, prowadź nas ścieżkami zbawienia do niebieskiej Ojczyzny. Amen

ŚWIADECTWO O UZYSKANYCH ŁASKACH PRZEZ WSTAWIENNICTWO NASZE PATRONKI

W kaplicy Redemptoris Mater w Pałacu Apostolskim w Watykanie w darze dla Jana Pawła II umieszczono mozaikę przedstawiającą trzy postacie: św. Wacława, św. Jadwigi Królowej i św. Włodzimierza zasiadających przy wspólnym stole. Święci ci symbolizują trzy bratnie narody: Czechów, Polaków i Rusinów, połączone wspólną przeszłością. Jedność tych narodów zbudowana została na fundamencie wiary: Polska przyjęła chrzest przez Czechy, a potem sama zaniosła światło Ewangelii na Litwę i Ruś. Przesłanie tej mozaiki wyraża przepiękna modlitwa:
"Święta Jadwigo, Królowo! Święty Wacławie! Święty Włodzimierzu!
Módlcie się za nami o Bożą jedność Polski, Czech i Rusi.
Niech Ojciec Wszechmogący da naszym narodom łaskę dobrego sąsiedztwa,
Niech Duch Pocieszyciel opatrzy rany naszych serc,
Niech Matka Najświętsza otoczy nas płaszczem swej opieki,
Pomóżcie nam zbudować pokój, jakim cieszycie się w Domu Ojca.
Przez Chrystusa, Syna Bożego, Pana naszego. Amen".

Sodalicja św. Jadwigi Królowej dokłada wszelkich starań, aby to przesłanie dotarło do jak największej liczby ludzkich serc.
Królową Jadwigę poznałam i pokochałam już w bardzo wczesnym dzieciństwie. Jej kult jako "świętej" przywiozła do Polski moja babcia, rodowita Węgierka z Siedmiogrodu, już w II połowie XIX wieku. Wyszła za mąż za Polaka z Nowego Sącza, a później będąc w odwiedzinach u rodziny w Siedmiogrodzie, urodziła tam w 1903 r. moją mamę, dając jej imię Jadwiga. Świętość Jadwigi była w naszej rodzinie czymś oczywistym. Pamiętam, że we wspólnych, rodzinnych modlitwach (zwłaszcza w czasie wojny) po zwykłych pacierzach zawsze było wezwanie: Święta Jadwigo - módl się za nami.
Wreszcie i ja założyłam swoją rodzinę. Mając dwoje własnych dzieci, przyjęliśmy z mężem jeszcze sześcioro dzieci na wychowanie, tworząc tzw. rodzinny dom dziecka. Sprowadziłam do tego domu swoją już mocno schorowaną mamę, która z radością polecała dzieciom modlitwę do Jadwigi powtarzając, że sama nieustannie wierzy w jej niezawodne orędownictwo.
Żyjąc od urodzenia w atmosferze kultu Jadwigi, z wielkim wzruszeniem przeżyłam jej kanonizację. Wkrótce z modlitewnika do Świętej dowiedziałam się o istnieniu Sodalicji św. Jadwigi Królowej, do której wnet zostałam przyjęta i szczęśliwie trwam do dzisiaj.

Barbara
W roku 1995 mój syn, Przemek, kończył klasę ósmą szkoły podstawowej. Zastanawialiśmy się nad wyborem szkoły średniej dla niego. Marzyliśmy o szkole nie tylko z dobrym nauczaniem, ale i z dobrym wychowaniem. W naszym mieście powstało niedawno Katolickie Liceum Humanistyczne. Mając na uwadze zainteresowanie problemami Kościoła, które syn okazywał, poleciłam mu właśnie to liceum. Nauka w liceum była dla niego przyjemnością. Był niezwykle aktywny w życiu społecznym szkoły. Zastanawiano się nad wyborem patrona szkoły. Padały różne propozycje. Przemek był pomysłodawcą wyboru św. Jadwigi Królowej na patronkę liceum. Przemek bardzo się cieszył z akceptacji jego propozycji. Planował swój udział w przedsięwzięciach i uroczystościach szkolnych związanych z patronką. Bardzo przeżywał wyjazd ze szkołą do Krakowa na uroczystości kanonizacyjne 8 czerwca 1997 roku. 25 stycznia 1998 r. Przemek zginął tragicznie. W październiku tego samego roku odbyła się uroczystość nadania szkole imienia św. Jadwigi. W 2001 r. niespodziewanie otrzymałam propozycję objęcia funkcji dyrektora liceum Przemka. Było to dla mnie niezwykłe wyzwanie, bo przecież miałam pracę w innej szkole. Długo rozważałam tę propozycję i doszłam do wniosku, że to nowa misja wyznaczona mi przez Pana Boga - będę nauczać i wychowywać młode pokolenie, wskazywać autorytety wielkich Polaków (św. Jadwigi Królowej, Jana Pawła II, no i Przemka - wspaniałego ucznia tej szkoły); będę szerzyć kult patronki. 15 października 2006 r. z inspiracji Sodalicji powstała Rodzina Szkół Św. Jadwigi Królowej. Z radością włączyliśmy się w to dzieło. Następnie postanowiłam przystąpić do stowarzyszenia Sodalicji Św. Jadwigi Królowej. Zaproszenie od zarządu Sodalicji odebrałam jako zaproszenie od Pana Boga, świętej Jadwigi i mojego syna Przemka.
/ Fragmenty wzruszającego świadectwa S. R./

W roku 1993 wystąpiły u mnie ostre objawy choroby nowotworowej jelita grubego. Przez cały rok cierpiałem silne ataki występujące kilka razy w miesiącu. W 1994 r. poddałem się operacji, lecz rokowania nie były zbyt dobre, ponieważ nowotwór był bardzo zaawansowany. Przed operacją otrzymałem mały relikwiarz z relikwiami św. Jadwigi Królowej. Operacja została wykonana w kwietniu 1994 roku. Cały rok trwało leczenie pooperacyjne, a przerzuty były leczone chemią przez dwa lata. Z tego niezwykle ciężkiego stanu wyszedłem całkowicie zdrowy i mogę niniejsze świadectwo złożyć po przeszło 11 latach od operacji. Osobiście mam przekonanie, że życie i zdrowie zawdzięczam nie tylko znakomitym lekarzom, lecz łasce Bożej, którą otrzymałem za przyczyną św. Jadwigi Królowej.

Jan Bruzda, wrzesień 2005


ŚWIĘTA JADWIGA KRÓLOWA - NATCHNIENIE I WZÓR

Ksiądz prałat Jan Dziasek, proboszcz powstałej w krakowskiej dzielnicy Krowodrza pierwszej na świecie parafii św. Jadwigi Królowej, to silny i wytrwały Boży sługa. "Proboszcz Roku 2007", kapelan żołnierzy AK Kresów Wschodnich, kapelan Międzynarodowego Portu Lotniczego im. Jana Pawła II Kraków-Balice. Jak godzi te wszystkie funkcje? Miłuje i służy. Jak św. Jadwiga Królowa. Początki wspomina tak:
Rok 1971 to była jeszcze głęboka "komuna". Władza czuła się mocna. Dialog z Kościołem był bardzo trudny i nie było mowy o budowie nowych kościołów. Ksiądz kard. Wojtyła widząc, że na tym terenie powstają duże osiedla i nie ma żadnego kościoła, wyznaczył mnie, żebym zorganizował duszpasterstwo. Tym bardziej, że powstały trzy nowe szkoły podstawowe. Powstał problem: gdzie dzieci będą chodzić na katechizację?
Dług wdzięczności
Osiedle Krowodrza powstawało szybko, ale wokół były jeszcze pola, starych domków jednorodzinnych było niewiele. Jeden z nich, przeznaczony właściwie do rozbiórki, udało nam się nabyć i utworzyć w nim w październiku 1971 r. pierwszy punkt katechetyczny. Dzieci uaktywniły dorosłych i już 13 grudnia odprawiliśmy tam pierwszą Mszę św. Według ówczesnych władz - nielegalnie. W kaplicy umieściliśmy obraz bł. Jadwigi Królowej, podarowany przez kard. Wojtyłę ze słowami: "Dobrze by było, żeby zbudować kościół pod wezwaniem bł. Jadwigi, bo mamy wielki dług wdzięczności względem tej postaci. Wielki dług wdzięczności". Od tego się wszystko zaczęło.
Nielegalna modlitwa
Drugie miejsce do nauki znalazłem. w piwnicy, a trzecie w garażu. Władza ludowa katechizację utrudniała, nasyłała milicję, starała się uniemożliwić naszą posługę różnymi metodami, nazywając je "nielegalnymi zgromadzeniami." Ale parafianie zmobilizowali się - najpierw do obrony prawa do kultu, a potem zaczęli zanosić pisma w sprawie legalnego pozwolenia na budowę kościoła do prezydenta miasta, I sekretarza KW PZPR, do urzędów w Warszawie, włącznie z Radą Państwa i Komitetem Centralnym. Modlili się nielegalnie, ale legalnie prosili o zezwolenie. Takich delegacji odbyli ponad setkę. Od 1974 roku zaczęły się także pielgrzymki na Wawel, gdzie odprawialiśmy Msze św. przy krzyżu św. Jadwigi. W 1978 r. dostaliśmy pozwolenie na budowę kościoła. Budowa trwała 10 lat. W 1989 r. świątynię poświęcił ks. kard. Franciszek Macharski, który wiele nam pomagał i odwiedzał przy każdej okazji.
Pomogła św. Jadwiga
Obecnie kościół św. Jadwigi, dom katechetyczny i plebania to przestrzeń 65 tys. metrów sześciennych. To szkoła katolicka, klub sportowy, sala gimnastyczna, sala teatralna, biblioteka, kuchnia dla ubogich. Pomoc dla ciała i ducha dla każdego potrzebującego. Tyle dobra powstało dzięki Opatrzności Bożej i wstawiennictwu św. Jadwigi. Ojciec Święty Jan Paweł II, kiedy przybył do naszej parafii na dziękczynne nabożeństwo dzień po kanonizacji św. Jadwigi, wypowiedział słowa: "Dobrze zrobiłaś, Jadwigo, żeś się sprzymierzyła z krowoderskimi zuchami, bo 600 lat czekałaś na kanonizację". "Krowoderskie zuchy" bowiem mają tu swoją ulicę. Historycznie jest to tytuł sztuki teatralnej opowiadającej o ludziach z tej okolicy. Ta pierwsza w świecie parafia pod wezwaniem Jadwigi Królowej powstała w czasach, kiedy jej kult nie był jeszcze zatwierdzony przez Kościół. Wyprzedziliśmy czas, ale kult Jadwigi przez Stolicę Apostolską został uznany, bo szerzył się od sześciu wieków.
"Zbudźmy Jadwigę"
Sam kard. Wojtyła miał zawsze ogromny kult do bł. Jadwigi Królowej. Wchodząc do katedry pierwsze kroki kierował do sarkofagu Królowej, gdzie wówczas spoczywały jej relikwie, stamtąd przed Najświętszy Sakrament i dopiero do zakrystii. I my, jako klerycy, też tę praktykę przyjęliśmy, bo od dziecka byliśmy wychowani w kulcie bł. Jadwigi w katedrze wawelskiej.
Jadwiga jest natchnieniem. Wzorem świętości i mądrości. Umiała zjednoczyć ludzi mądrych, odpowiedzialnych i oprzeć się na nich. Ta postać przez 600 lat promieniuje i przemawia mocą Chrystusowej miłości. Była natchnieniem również dla XIX-wiecznej literatury. Hasło "zbudźmy Jadwigę" podsycało nadzieje na odzyskanie porozbiorowej niepodległości.
Wzór do naśladowania
Z potrzeby czasów napisałem również litanię do św. Jadwigi Królowej. Tych litanii dzisiaj jest więcej, dzięki rozpowszechnianiu kultu Świętej przez Zgromadzenie Sióstr Jadwiżanek Wawelskich. Litanijne wezwania wskazują na cechy i cnoty św. Jadwigi, które są wzorem do naśladowania w ludzkim dążeniu do świętości. Wskazują na podstawowe znaczenie modlitwy w rozwiązywaniu doczesnych problemów, na właściwy dobór czytanych książek, na prostą konsekwencję czynów zgodnych z prawym sumieniem i hierarchią wartości. Jej troska o kształcenie wychowawców i nauczycieli przyszłych pokoleń, troska o chorych i słabych, świadczą o ewangelicznym rozumieniu władzy jako służby bliźniemu. To mądrość ponadczasowa. Trzeba ją dziś prosić o wstawiennictwo. Trzeba naśladować dziś jej troskę o rodzinę, o życie. W szczególny sposób w bieżącym roku, którego hasło "otoczmy troską życie" jest bliskie jej sercu, bo sama doznała bólu straty po śmierci córeczki Bonifacji. Zwracajmy się więc dalej do św. Jadwigi, niech oręduje u Boga za naszym życiem doczesnym i wiecznym tak, jak robi to od wieków.